Voormalig VCV-lid Tim Smit naar het WK volleybal

Woensdag is het WK begonnen voor de mannen. Voor het eerst sinds 16 jaar (!!) doet Nederland (Olympisch Kampioen in 1996) weer mee en in de gelederen staat deze keer niemand minder dan Tim Smit uit Voerendaal. En daar mogen we best wel een beetje trots op zijn. In de Limburger verscheen een mooi artikel over hem en dat willen we jullie niet onthouden. Alle credits voor het artikel gaan naar Frank Buschmann.

Limburger foto van Ermindo Armino

Afbeelding: Ermindo Armino

Tim Smit kreeg als 13-jarige te horen dat hij niet goed genoeg was voor de volleybalschool van de bond. Nu maakt de midden-man (28) uit Voerendaal deel uit van het Nederlands team dat deze week aan het WK is begonnen.

Op de vraag of hij enkele memorabele momenten uit 2002 kan opnoemen, blijft het stil. Tim Smit weet het zo gauw niet. Vooruit dan, even het geheugen opfrissen: het is het jaar van de invoering van de euro, van het huwelijk tussen Willem-Alexander en Maxima, van de moord op Pim Fortuyn, van Feyenoord dat de UEFA Cup verovert. Maar 2002 is ook het jaar waarin de ‘Lange Mannen’ van Oranje aanwezig zijn op het wereldkampioenschap volleybal.

Mondiale elite
Dát feit kent Smit wel, uiteraard. Al is het maar omdat de buitenwacht er recent vaak aan heeft gerefereerd dat het maar liefst zestien jaar geleden is dat het Nederlands mannenteam voor het laatst van de partij was op een WK. Deze week mengt de voormalig olympisch kampioen (1996) zich eindelijk weer tussen de mondiale elite. En Smit is er bij.

Enkele dagen voor het WK is hij even thuis bij zijn ouders in Voerendaal. Daar doet hij zijn verhaal bijna voortdurend met een lach en wijd opengesperde ogen. Alsof hij de verbazing nog niet voorbij is. Neem nou de drie oefeninterlands van vorige maand in en tegen Brazilië, de regerend olympisch kampioen. Onder politie-escorte van het hotel naar immense indoorstadions, spelen voor twaalfduizend uitzinnige volleybalfans en na afloop op de foto met Zuid-Amerikanen die waarschijnlijk niet eens weten wie Tim Smit is. “Voor mij is dit allemaal nieuw. Je weet niet wat je overkomt als je voor zoveel mensen speelt.”

Klaplong
Niet gek voor iemand die op zijn dertiende te horen krijgt dat hij niet goed genoeg is voor de volleybalschool van de Nederlandse bond. Smit – geboren in Eindhoven en op zijn zevende met zijn ouders naar Limburg gekomen – volgt jarenlang rayontrainingen, een niveau lager. Maar hij is vastberaden: hij moet en zal de top halen. Die drang wordt versterkt nadat hij als tiener binnen zes weken twee keer een klaplong krijgt. Bovendien kampt hij met een ontsteking als gevolg van een huidbacterie. “Ik had 41 graden koorts, maar ze moesten me toch opereren. Best riskant.”

Aan het eind van die spannende periode zet Smit een knop om: hij wil alles op het volleybal zetten en alle mensen die het niet in hem zien zitten bewijzen dat ze het verkeerd hebben. Via een omweg bereikt hij alsnog een nationale selectie – die van Jong Oranje – en via Tilburg, Landstede Zwolle, Lycurgus (Groningen) en het Belgische Menen belandt hij bij Tourcoing in Noord-Frankrijk. Met name de laatste twee seizoenen in Franse dienst hebben de 2.01 meter lange middenman sterker gemaakt. “Het draait daar heel erg om kracht”, doelt hij op de vele ‘hakkers’, jongens die vooral heel hard slaan. “Het eerste jaar promoveerden we naar de hoogste afdeling. Ik speelde alles. Toch twijfelde ik aan mezelf. Die twijfels had ik al langer. Ik heb lang last gehad van faalangst. Voor mij was perfect niet goed genoeg. Ik legde de lat zo hoog voor mezelf, dat ik het plezier in het volleybal verloor, ondanks dat ik met het team succesvol was.”

Sportpsycholoog
In de zomer van 2017, tussen zijn eerste en tweede seizoen bij Tourcoing door, bezoekt hij een sportpsycholoog in Heerlen. In een aantal sessies maakt die Smit duidelijk dat hij terug moet naar de basis: leren genieten van het spelletje. “Met mijn vrouw heb ik daar ook vaak over gesproken. Maar soms is het goed om het van iemand anders te horen.” Hoewel Smit na enkele maanden zijn basisplaats in de ploeg verliest, merkt hij dat het plezier terugkomt.

De beloning volgt begin dit jaar, wanneer hij met Tourcoing de Franse beker wint. “Voor de club was het de tiende finale in de geschiedenis. De negen eerdere finales, zes voor de beker en drie om de landstitel, werden allemaal verloren. Finales voelden als een vloek. Die hebben we gelukkig kunnen doorbreken.”

Franse competitie
In de ijzersterke Franse competitie wekt hij bovendien de aandacht van bondscoach Gido Vermeulen. Smit debuteert in mei in het Nederlands team. “De bondscoach had liever gezien dat ik in Frankrijk was gebleven. Maar bij mijn club was niet duidelijk wat er financieel mogelijk was. En ik had geen zin bij een team onderin te gaan spelen. Daarom heb ik besloten Tourcoing te verlaten en naar Aalst in België te gaan.”

Die keus heeft hij bewust vroeg gemaakt. Het geeft hem rust. “Ik wilde niet wachten tot na het WK.” Nu kan de focus volledig op een loodzwaar eindtoernooi met Oranje. “Niemand van ons heeft een WK meegemaakt. De poule overleven is ons doel. Zelf wil ik van elke minuut genieten. De twijfels zijn weg.”

Bron: Dagblad de Limburger

Vanuit VC Voerendaal wensen wij Tim en de andere Lange Mannen veel succes toe!

Tim tijdens de Volleyball Nations League in Apeldoorn

Meer feitjes en interviews met Tim kun je hier vinden:

Over Rob Koper

2 jaar buitenschools gespeeld op het Bernardinuscollege in de jaren 80. Van 1991 tot 1998 Het Voerendaalse recreantenclubje "Scarica" gerund met Björn Gulikers, zijn broer Roger (nu trainer bij Tornado) en Dirk Schaffrath (TCK Sports). De draad weer opgepakt in 2012 bij de recreanten van VC Ransdaal en het coachen bij VCV van de mini's. Van 2015 t/m 2017 de meisjes C mede-gecoacht, samen met Harry van Houtem en daarna Martijn van der Vloet. In seizoen 2017/18 co-trainer van Dames 2 naast Martijn. In seizoen 2018/19 co-trainer van Dames 2 naast Jeroen Bormans.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *